سلام دوستان عیسی هستم یک مسافر:

آخرین مصرف تریاک مدت سفر ۱۱ ماه و ۱۵ روز به روش dst با داروی ot و راهنمایی آقای رضا نادری رشته

ورزشی تنیس روی میز مدت رهایی یکسال و شش ماه   

                      

سلام دوستان عباس هستم یک مسافر

آخرین مصرف تریاک،شیره و متادون مدت سفر ۱۱ ماه و ۳ روز به روش dst با داروی اپیوم و راهنمایی آقای رضا نادری رشته ورزشی تنیس روی میز و شنا مدت رهایی۸ ماه

 سلام دوستان رضا هستم یک مسافر:

آخرین مصرف شیره و شیشه و انواع قرص مدت سفر ۱۳ ماه و ۲ روز به روش dst با داروی اپیوم و راهنمایی آقای رضا نادری رشته ورزشی باستانی و تیراندازی با کمان مدت رهایی ۱سال و۱ماه

 

  سلام دوستان محمود هستم یک مسافر

:آخرین مصرف شیره،مدت سفر اول 11ماه و6روز به روش d.s.t بادارویاپیوم،راهنما آقای رضا نادری ،رشته ی ورزشی تنیس روی میزمدت رهایی نه ماه                      

سلام دوستان داود هستم یک مسافر

:آخرین مصرف تریاک،شیره وانواع قرص مدت سفر اول 15ماه و26روز به روشd.s.t باداروی اپیوم راهنما آقای رضا نادری رشته ی ورزشی تنیس روی میز رهایی۲سال و۵ماه
 

سلام دوستان حسین هستم یک مسافر:

آخرین مصرف حشیش،شیشه،مدت سفر اول 11ماه و15 روز به روشd.s.t با داروی اپیوم راهنما آقای رضا نادری رشته ورزشی تنیس روی میز مدت رهایی ۱۰ماه

 

       

 

سلام دوستان علی هستم یک مسافر:

آنتی ایکس مصرفی تریاک .روش درمان دی اس تی با شربت oT.مدت سفر ۴ماه .میزان مصرف در حال حاضر ۶.۵سی سی

سلام دوستان بهروز هستم یک مسافر:

آنتی ایکس مصرفی شیشه و کراک .مدت سفر ۹ماه به روش دی اس تی با شربت oT.میزان مصرف در حال حاضر ۸سی سی .رشته ورزشی راگبی وشنا.

سلام دوستان منصور هستم یک مسافر :

آنتی ایکس مصرفی تریاک .مدت سفر ۳ماه به روش دی اس تی با داروی اپیوم .میزان مصرف درحال حاضر ۸۰۰میلی گرم.

موضوعات مرتبط: اعلام سفر اعضای لژیون

 

هفته راهنما بر مهندس دژاکام و همسفرشان،خانم آنی و آقای امین ،استاد جهان بینی و راهنمای عزیزمان آقای رضا نادری مبارک باد

موضوعات مرتبط: اخبار واطلاعیه ها
برچسب‌ها: راهنما

 

سخنان آقای نادری در مورد دستور جلسه :

 

زمانی که کنگره شروع به فعالیت کرد به این صورت یکدست نبود به دلیل اینکه از گروه های دیگر هم وارد کنگره شده بودند .کنگره سیستمی نو پا بود .زمانی که جلسه تمام می شد یه سری آدمها بودند که مثبت نبودند که بعد از پایان جلسه دورهم جمع می شدند و یه سری قرارهایی می گذاشتند و به یه سری کارهایی می رسیدند که مثبت هم نبود این رفتن ها و آمدنها نهایتا به جایی رسید که آقای مهندس دستور تشکیل ساختارهای مثبتی رادادند که این ساختارهای مثبت اسمش شد لژیون .

کار لژیون این بود که بعد از اتمام جلسه راهنما و شاگردان دور هم جمع میشدند و در رابطه با موارد آموزشی کنگره و دستور جلسه و موارد موردنظر راهنما صحبت می کردن و به اینصورت بود که ساختار منفی باعث تشکیل ساختار مثبت شد و اساس آموزش کنگره بر پایه لژیونهاست .شخصی که نمیتونه در جلسه مشارکت کنه بهترین مو قعیت را داره که در لژیون مشارکت کنه و راه بیفته و شاید هم دستور جلسه ای باشه که در مورد اون سوال مطرح باشه ،لژیون موقعیتی رو پیش میاره که اون سوال را به مشارکت بذارن و به جواب قانع کننده ای برسه .الان هم راندمان کاری لژیونها خیلی خوبه و راهنماها یک برنامه مدونی را دنبال می کنن .دبیر و استاد در جلسات هفتگی وجود دارد و شخص در موقعیت مشابه ای قرار می گیره که حس استادی و دبیری چه جور حسیه ؟

جاداره ازمرزبانان شعبات تشکر کنم بویژه مرزبانان شعبه شاد آباد به خاطر حریم امنیتی که بوجود می آورند که درآن لژیونها فعالیت کنن.

اعلام سفر محمود : آخرین آنتی ایکس مصرفی شیره و تریاک . داروی مصرفی : اپیوم ، رشته ورزشی : پینگ پونگ ، مدت رهایی: یکسال و 22 روز

آرزوی محمود : آرزو دارم تمام سفر اولی ها این جایگاه را تجربه کنند.

سخنان محمود : 15 سال اعتیاد داشتم . سال 82 وارد کنگره شدم و تخریبم بالا بود . هیچ درکی از لژیون و کنگره نداشتم . مرتب اعتراش می کردم چند بار رفتم و دوباره برگشتم کنگره ولی مدام حال بدی داشتم چون فقط فکرم قطع مواد بود . خواست نداشتم که هیچ حرکتی کنم و آموزش بگیرم . هر بار که کنگره را ترک می کردم حالم بدتر می شد و مصرفم بیشتر می شد و از تمامی عزیزانی که تا امروز به من خدمت کردند تشکر می کنم . از آقای نادری هم خیلی تشکر می کنم .

اعلام سفر حسین : آخرین آنتی ایکس مصرفی : شیشه و حشیش . مدت سفر : 11 ماه و 15 روز . مدت رهایی : یکسال و 17 روز

آرزوی مسافر حسین: آرزوی سلامتی برای تمام عزیزان رو دارم.

آرزوی همسفر آرزو: آرزوی من برای تمام مسافرهایی که به ظاهر به کنگره میان اما هنوز موفقیتی حاصل نکردن ،آرزومی کنم سفرشون رو شروع کنن و با موفقیت به پایان برسونن.

 

سخنان استاد جلسه در مورد حسین:

حسین با تخریب شیشه و حشیش وارد کنگره شد و تخریب زیادی داشت .زمانی که وارد کنگره شد من مطمئن بودم که رهجوی سختییه اما یه فاکتور مهمی که داشت این بود که خیلی رو راست بود و راهنماشو در جریان کارهایی که می خواست انجام بده می گذاشت و من تا اونجایی که می تونستم بهش راهکار میدادم خوشبختانه علی رغم سختی های خانوادگی اش سفرش رو به خوبی طی کرد و خانمش هم با حضور در جلسات کمک بسیار خوبی شد تا حسین سفرش رو ادامه بده .من به حسین عزیز تبریک میگم حسین جان تو این قابلیت رو داری که سفر دو م را بهتر ادامه بدی .حسین یه الگویی شد برای پدرش برای اینکه پدرش بیاد و اعتیادش رو درمان کنه .اون روز که تو سفر می کردی و درمان اعتیادت رو انجام می دادی پدرت داشت نگاه می کرد و الگو برداری می کرد حالا هم نتایج زحمات خودت رو می بینی و هم پدرت به تو نگاه می کند.

سخنان همسفر آرزو:

اول ازهمه خدا رو شکر می کمک گه منو در این جایگاه قرار داد اینجا بودن آرزوی دیروز من بود این آرزو را برای تمام سفر اولی ها دارم .از آقای مهندس و خانوادشون تشکر می کنم و ازخداوند خیر دو دنیارا براشون خواستارم .از آقای رضانادری تشکر می کنم که با منش و شخصیتشون حسین رو جذب کنگره کردن و به رهایی رسوندن .از شهین خانم تشکر می کنم که با صبر و حوصله شون حال خرابی های منو تحمل کردن و از خانواده خودم و خانواده همسرم تشکر می کنم که با حمایتهاشون پیمودن این راه رو برای من راحت کردن .ازمسافرم تشکر می کنم که سفرش رو به خوبی و موفقیت به پایان رسوند من ذره ذره تغییرات رو در وجود حسین حس می کنم .

سخنان راهنمای همسفر :

خیلی خوشحالم که در این شادی سهم کوچکی دارم به آقای نادری و حسین آقا تبریک می گویم آرزوی عزیز از طریق سایت اینجا را پیدا کرده بود و امیدوارم به جایی برسند که مد نظر کنگره است.

 بخشی از مطالب برگرفته از وبلاگ شاد آباد

موضوعات مرتبط: تولدها، رهایی
برچسب‌ها: تولد, رهایی

موضوعات مرتبط: تولدها، رهایی

یکشنبه مورخۀ 9/11/1390 آقای مهندس دژاکام دبیر کل کنگرۀ 60 در هنگام برگزاری کارگاه آموزشی ویژۀ خانم های مسافر(بیماران تحت درمان) با تعرض یک فرد مصرف کنندۀ شیشه که در وضعیت بسیار نامتعادل روحی و جسمی قرار داشت روبرو شدند،که این شخص علیرغم تاکید های مکرر که در جلسه ویژه خانمهای مسافر، آقایان حق ورود ندارند و جلسه بسته و امن میباشد، بدون توجه و با اصرار تقاضای گفتگو حضوری با شخص مهندس دژاکام را داشته و متأسفانه ایشان دراین اثنا دچار حملۀ قلبی شده که منجر به انفارکتوس قلبی گردید.
پس از تماسهای مکرر با کلانتری منطقه متاسفانه مامورین انتظامی با یک ساعت تاخیر! در محل حاضر شده و فرد مزاحم توسط پلیس 110 به کلانتری منتقل شد، البته پس از چند ساعت به درخواست آقای مهندس دژاکام آزاد می گردد.

قابل ذکر است اتفاقاتی به مراتب شدیدتر توسط دیگر اشخاص مصرف کننده شیشه در طول هفته های اخیر در محل کار ایشان به وقوع پیوسته بود و ایشان همواره به علت برقراری نظم و  آرامش اعضا از رسانه ای کردن و انعکاس این اتفاقات جلوگیری مینمودند. به عنوان نمونه اخیرا فردی دیگر با سلاح سرد! به دفتر مرکزی مراجعه نموده و قصد آسیب جدی به ایشان داشته که با درایت به موقع برطرف میگردد.

مهندس دژاکام پس از این حادثه  به بیمارستان منتقل می گردد و تحت مراقبت های ویژه پزشکی قرار می گیرند. تا لحظۀ تنظیم این گزارش ، ایشان در بخش مراقبت های ویژه (ccu) بستری می باشند و خوشبختانه حال عمومی ایشان رضایت بخش است اما به علت انسداد یکی از عروق اصلی ، اقدامات درمانی کماکان ادامه دارد.

با توجه به رخداد اخیر و آمار جرم و جنایات متعدد که هرروز در جامعه بیشتر و بیشتر می شود چه کسی باید کاری انجام دهد؟
آیا وقت آن نرسیده است که مسئولین زیربط اقدامی شایسته و بایسته انجام دهند؟ آیا پدری که با بی رحمی تمام و با دست خود دختر خردسالش را به مسلخ می برد به دیگران ترحم می کند؟
قریب 5 سال قبل آقای حسین دژاکام هشدار داده اند که سونامی شیشه در راه است، وقتی یکی از صاحبنظران حوزۀ درمان اعتیاد و مسئول یک نهاد مردمی که با مراجعان بیشمار روزانۀ مصرف کننده های انواع مخدرها سروکار دارند و قصد کمک رسانی به آنان را  دارند اینچنین مورد آسیب واقع می شوند، آیا پزشکان، قضات و عوامل نیروی انتظامی، افراد عادی و نوامیس مردم مورد حملۀ احتمالی قرار نمی گیرند؟
آقای حسین دژاکام در گفتگو با خبرگزاری ها توضیح مبسوط داده اند اما براستی چه اقدام مؤثری تاکنون صورت گرفته است؟ یکبار دیگر به موضوع شیشه ماده ای مخرب است نه مخدر توجه داشته باشیم تا شاید گوشزدی و یا تلنگری باشد برای تأمین جان فرزندان ما و برای دختران و پسران جوانی که گرفتار این مادۀ شیطانی گردیده و اختیار از کف میدهند.
با عنایت به موضوع مقالۀ متولیان در حوزۀ مواد مخدر با تأخیر حرکت می کنند، باید باور کنیم و هرکاری از دستمان بر می آید کوتاهی نکنیم که سونامی شیشه از راه رسیده و همۀ در خطرند.
شاید فرصتی باقی نمانده و خیلی زود دیر شده است...

با آرزوی سلامتی برای مهندس دژاکام

منبع وب سایت کنگره۶۰

موضوعات مرتبط: اخبار واطلاعیه ها

                                                     بنام خدا

ازحدودسال ۸۲ وقتی  که از چندسال اقامت در خارج از کشور وارد ایران شدم و ازدواج کردم برای اینکه مکانی برای مصرف تریاک نداشتم توسط جوان همسایه با کراک آشنا شدم تازه عروسی کرده بودم        متوجه شدم که مصرف کراک خیلی راحت است و وقت کمتری برای کشیدن لازم است . در ابتدا همه چیز خیلی خوب بود و مشکل چندانی نداشتم ولی بعداز یکماه متوجه شدم مصرفم به یک گرم رسیده خواستم ترک کنم درد فیزکی از یک طرف  آشفتگی روان پریشی ،پرخاشگری ،تند خویی و هزاران مشکل روحی و روانی از طرف دیگر.به هیچ عنوان دیگر قادر به کار نبودم تا ظهر می خوابیدم و بعد از خواب به دنبال تهیه پول و مصرف مواد بودم .همیشه یا چرت می زدم و یا در مکانهای مصرف و ملتمس توزیع کنندگان بودم به هیچ عنوان قادر به زندگی طبیعی نبودم .

توسط خانه های بهبودی ترک کردم ولی به محض مرخص شدن دوباره شروع به مصرف کردم قیافه ام به شدت تابلو شده بود مثل کارتون خوابها شده بودم .روزگار بسیار آشفته ای داشتم ولی همسرم با تمام وجود سعی می کرد مرا حفظ کند.همه دیگر متوجه شده بودند کاری از دستم ساخته نبود چون هیچ شناختی از مواد مخدر نداشتم چون به مدت ۷سال بارها به طرق مختلف ازجمله دارویی ،کمپی ترک نمودم ولی نمی دانستم که چه می شد که بعد از یکی دو ماه دوباره مصرف می کردم .

همسر و خویشانم همه مرا طرد کرده بودند و به جز دوستان هم مصرفم کسی را نمی شناختم و به این نتیجه رسیده بودم که شخصی بی اراده ،بی غیرت ،بی همت و ضعیف هستم چون ترک برایم امکان پذیر نبود .

با تشکر از مسافر محسن

                                                                                             ادامه دارد....

موضوعات مرتبط: مقاله

تخریب های شیشه و قرصهای اعصاب  و روان

زمانی که قطع مصرف شیشه را کرده بودم دچار اوهامی شدم که فکر می کردم همه شهر تهران به دو بخش تقسیم شدند بخشی برای نابودی من و بخشی دیکر مواظب من چرا که فکر می کردم انسان مهمی هستم خودم را در اخبارهای سراسری می دیدم که به مقام شهرداری منطقه 22تهران که ایزو دارد رسیده ام و از این رو نماینده مجلس هم هستم و بهترین گزینه برای تهران بزرگ .اگر اتفاقی رادیو گوش می کردم در تاکسی و مکانهای عمومی اسم خود را می شنیدم حتی در روزنامه عکس ومقالات درباره خودم می دیدم .ماشینهای  مدل بالا ومنزلهای بسیار زیبا درنظرم به من پیشنهاد می شد که به شکل رشوه می دیدم و بعضی ها هم هدیه ازطرف رئیس جمهور که من قبول نمی کردم .هر ماشین مدل بالا که جلوی پای من می ایستاد می شنیدم که می گویند این اتومبیل متعلق به شماست و من با ناراحتی آن را رد می کردم و به راه خود ادامه می دادم حتی به هر منزل مسکونی که نگاه می کردم می گفتند این را دوست دارید ؟میگفتم شما از طرف که هستید ؟می گفتند :مردم!می گفتم می خواهید به من رشوه بدهید و آبروی مرا ببرید .تا اینکه بعد از مدتها مشکلات فراوانی برای خانواده با این اوهام ایجاد کردم و فرار از این انسانهای خیالی و واقعی مرا به بیمارستان ایران واقع در جاده مخصوص کرج بردند .در آنجا نیز فکر می کردم انسانهایی که دوست ندارند من در ساخت و ساز کشور پیشرفت کنم این کار را کرده اند که مرا به شکل یک دیوانه نشان بدهند از این موضوع خیلی ناراحت بودم و در بیمارستان روانی هر روز به فکر فرار بودم که به اوضاع شهر برسم بعد بیماران دیگر هم گفته های مرا قبول کردند و مرا رهبر می خواندند چون انها نیز تا حدودی در توهم بودند و اکثریت با تخریب شیشه و قرص های روان گردان برای خود در بخش رئیس جمهور ،نماینده و سرباز تشکیل داده بودند پس از پنج روز با مصرف قرصهایی از جمله ریسپریدون،کلرپرامازین،بنی پریدن از این اوهام درامدم و ده روز بعد مرخص شدم ولی باز هم فکر می کردم که در بیرون زندگی بهتری دارم تا اینکه از فردای آن روز شروع شد :سفتی عضلات،آبریزش دهان و خشکی استخوانها و از همه مهمتر بیقراری .فقط در خانه قدم می زدم و سیگار می کشیدم حتی برای مدت سه ثانیه هم نمی توانستم یک جا بی حرکت بایستم یا بنشینم حتی زمان خواب که با قرصهای فراوانی همراه بود نیز همین طور تا اثر کند .نیمه شبها از خواب بیدار می شدم و دیگر نمی توانستم بخوابم .مادرم گریه مرا می دید و گریه می کردو فقط هفته ای یک بار با شرایط فوق العاده به پزشکم مراجعه می کردم و او می گفت مهم نیست با ید حداقل دو سال این قرصها را مصرف کنی .

دیگر راه به جایی نداشتم تا اینکه با همان قرصها د ر11فرورین 89به خودکشی اقدام کردم و مادرم فهمید و مرا به بیمارستان لقمان برد در آنجا معده ام را شستشو دادند و به خاطر خطرناکی قرصها که منجر به ایست قلبی می شد مرا بستری کردند فردای آن روز صدای مادرم را شنیدم که برای من آبمیوه و صبحانه آورده بود و دکتر هم برای بازدید آمد از او خواهش کردم مرا مرخص کند او هم با کلی سفارش مرا مرخص کرد .با مادرم به خانه برگشتم و تمامی آن بی قراری ها تکرار شد تا اواخر تابستان ادامه پیدا کرد و بعد خودم یواش یواش قرصهایم را کم کردم و در زمستان آرامش نسبی پید ا کردم به اجبار سر کار رفتم و در نوروز 90با همسرم که برگشته بود به مسافرت رفتیم و در اواخر فروردین 90به کنگره 60 آمدم و از اردیبهشت سفر اولم را شروع کردم و حال بسیار خوبی دارم تازه در تیم راگبی کنگره نیز که امسا ل مقام پنجم کشوری را دارد عضو شده ام و از یک معتاد دیوانه با سعی و تلاش به یک ورزشکار با شگاهی تبدیل می شوم.

با تشکر از مسافر بهروز

 

موضوعات مرتبط: مقاله

برادر لژیونی ام ،رضای عزیز برگزیده شدنت به عنوان مرزبان شعبه شاد آباد

بر شما و دیگر مرزبانان پر شگون باد

و خدا قوت و خسته نباشی به مرزبانان دوره قبل

هر اجتماعی متشکل از انسانهائی مختلف است .گروهی کار مثبت انجام می دهند و تولید دارند در اطراف خود شادی و فعالیت ایجاد می کنند . عده ای نیز برعکس با کارهای بد ونا شایست باعث تخریب خود و اطراف خود می شوند .این است که انسانها با قرارگرفتن در بعضی مکانها پر از لذت وانرژی می شوند ودر بعضی مکانها حال انسان گرفته شده و غمگین می گردد.

اگر ساختار اجتماعی جامعه ای بار منفی اش زیاد باشد بستر مناسب برای جرم زیاد می شود و خلاف به راحتی صورت می گیرد و طبعا اعتیاد زیاد می شود . بر عکس اگر جامعه ساختار مثبت بیشتر داشته باشد زمینه سعادت و رفاه وراستی به وجود می اید و انسانها در این جامعه تبدیل به چشمه می شوند که در اطرافش سر سبزی به وجود می اید .اینکه می بخشند و دوباره هم دریافت می کنند و مانند چشمه همیشه در جوشش هستند اگر داشتیم و نبخشیدیم و نگه داشتیم اطرافمان با طلاق می شود و کم کم خشک و بایر می شود.مگر دوباره انتخاب درست کنیم تا بخشش ورحمت شامل حال ما شده و باران بیایید وکم کم تبدیل به چشمه شود.

در هر مرحله ای که انسان بر نیروهای بازدارنده و منفی غلبه کند فلزش تغییر می کند (از مس به نقره یا از نقره به طلا تبدیل می شود)و این برای انسان در تکاملهای متوالی میسر می شود و این مربوط به خود ماست که چقدر سعی کنیم و تا چه حد بدانیم .اگر به طرف افکار مثبت برویم ،افکار منفی اگر بخواهد به طرف ذهن ما بیاد قدرت ندارد چون افکار منفی به قدرت احتیاج دارند و اگر خود را از حیطه انها خارج کنیم نمی توانند وارد شوند .برای خروج از تاریکی نباید در یک لحظه به روشنایی و خورشید امد چون نور زیاد در این حالت چشم را می زند .باید به تدریج و کم کم این کار را انجام داد. خروج از تاریکی بستگی به عمق ان دارد هر چه عمق نادانی بیشتر باشد خروج مشکل تر است.

                                                                                                           پایان

با تشکر از مسافر علی

 

موضوعات مرتبط: مقاله

موضوعات مرتبط: مقاله